helva

annemin helvası

Fıstıklı un helvası

Tavuk Suyuna Pirinç Pilavı

Benim Yazılarım

Annemi kaybedeli çok fazla zaman olmadı,hala alışamadım yokluğuna…
Dün kızımla balkonda oturuyorduk,kendime kahve ona kakao yaptım,buz gibi içeceklerimizi yudumlarken sohbet etmeye başladık.Henüz 6.5 yaşındaki kızım yapacaklarından okuyacağı üniversiteden,işinden,başarılarından,evinden ve eşinden kurulu hayallerini anlattı.Bir an önce büyümesi gerektiğini ,yaşlansam bile beni asla bırakmayacağını söyledi.Gözlerim doldu.Zamanı gelince benim de gideceğimi söyledim,neden diye sordu,anlattım.Ben büyümek istemiyorum o zaman dedi.Büyümek zorunda olduğunu,hayallerinin peşinden koşması gerektiğini anlattım.Dualar öğreteceğimi eğer bir gün aranızdan anneanneniz gibi ayrılmak zorunda kalırsam beni her özlediğinde dualar okursa rahatlayacağını dualarıyla benim de rahatlayacağımı söyledim.Yüzüme baktı”seni çok seviyorum anne”dedi ve sarıldı.

Heyecanlar,hayaller her çocukla baştan filizleniyor.

Annem geldi aklıma,benim de hayallerim vardı,her zaman yanımda olacaktı….insan varlık olarak güçlü aslında aksi halde nasıl dayanır ölüm acısına,sevdiklerini bir kez daha görmemeye,ölümler olmasa diyemiyoruz,zamanı gelince biz de gideceğiz.Yaradan hayırlısını versin,yanımızda sevenlerimiz olsun o an geldiğinde….

1999 büyük marmara depreminde annem bir yanına kardeşimi bir yanına beni almıştı”buraya kadarmış çocuklar,kelimeyi şaadet getirin” demişti.Korkudan bir türlü tamamlayamamıştım,çok artçı yaşadım aynı evde ve sonuncu bolu düzce depreminde kelimeyi şaadet getirip bir çok dua ettiğimizde hala sallantı geçmemişti ve ev kibrit kutusu gibi sallanıyordu.Şükr ettik yine de….

Sene 2010 ve aylardan şubat,annemin son anlarında hep yanında olduk,dualarını okuduk,kelimeyi şaadet getirdik onunla sürekli,ellerini tuttuk,sevdiğimizi,yalnız olmadığını,korkmaması gerektiğini söyledik.

“Allahım dedim,sana canımdan çok sevdiğimi annemi gönderiyorum,cennetinin en güzel yerinde misafir et,kabir azabı yaşatma,ecel azabı çektirme,günahlarını affet”dedim dualarımın sonunda,bir yanım yaşasın isterken bir yanım acılarına dayanamıyordu…..

Aramızda olmayan tüm annelerin mekanı cennet olsun,evlatlarına hayırlı kapılar yazsın yaradan,dayanma gücü versin…

17 Aralık doğumluyum,iki çocuk annesiyim,güzel olan şeyleri ve paylaşmayı seviyorum, zamanla insanın öncelikleri, düşüncesi,istekleri nasıl da değişiyor,bir gün kendine geldiğinde bakıyor ki o anne babasının yerini almış...zamanı yakalamak lazım,yaşam sabun köpüğü gibi ellerimizin arasından kayıp gitmeden... Yolu sevgiden geçen hünerli ellerle bir gün buluşmak dileğiyle..