Mezuniyet Anısı

1mKızımdan sonra bu sene de oğlum mezun oluyor.Daha dün gibi okula ilk başladığı gün,zaman ne çabuk geçti.

Küçük tatil kasabamızdan okulların açılmasına 2 gün kala Konyaya taşınmıştık.Okulların açıldığı gün kahvaltı yaparken,Rauf bir türlü kahvaltı yapmıyor,tatsız tuzsuz dolaşıyordu.Karnım ağrıyor bugün gitmesem olur mu deyince olay anlaşıldı.Neden çekindiğini sordum:hepsi ablam gibi büyüktür,gitmek istemiyorum,gitmesem olmaz mı demişti.

Bir saatin sonunda anlaştık.Kahvaltı yapıp okula gidecektik.Sınıf arkadaşlarına bakacaktık.Kendi gibi miniciklerse bir kez daha düşünecektik.

Okula gittik,sınıfımıza kadar heyecandan kalbimiz duracaktı.Sınıfımıza gelince baktık,hepsi bizim boyumuzda,sonra öğretmenimiz Demet Hanım geldi.Yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.Raufum bana baktı,gülümsedi.Ablası gibi” anne,sen gidebilirsin ama beni almayı sakın unutma”,dedi.

Demet Hanım,Şerife Hanım,Ayla Hanım,emeklerinize sağlık,oğlum sizlerle okulu sevdi,hayaller kurdu,hikayeler yazdı,şiirler yazdı.

Mühendis olmak istiyor canım oğluşum,robot yapabilmek için devre çalıştı,tam bir bilgisayar kurdu,çok kitap okudu yaşına rağmen,piyano çaldı,basket oynadı….

Ve şimdi … mezun oluyor,yolun açık olsun,rabbim iyilerle karşılaştırsır,güzel yazılar yazsın…