Yarın anneler günü,annesiz 2.yılım,hala yeri boş,dolmuyor,doldurulmuyor.Çocuklarıma sarılıyorum,kokularını içime çekiyorum.Gün akıp gidiyor,bir koşturma içinde yetişmeye çalışıyorum.1 Haziran’da defilemiz var.Onunla oyalanıyorum.Defile sonrası evimi taşıyacağım.Akşam olupta işler bitip,çocuklar tatlı uykularına daldığında,annem geliyor aklıma,yaşadıklarını düşünüyorum,neler hissettiğini,son zamanları geliyor gözümün önüne,hiç bilmedi canım annem,çaresiz gözlerini gözlerime çevirdiği o anları geliyor,kalbim sıkışıyor.

Anne olmak farklı bir şey,insana her şeyi yaptırıyor.Mesela,mutfak lavobomda iki bulaşık süngerim var.Bir tanesi lavabo ve ocak için,bir diğeri bulaşıklar için;geçen gün rahatsızlandım,nefes alamadım.Kızımla oğlum telaşlandılar.Kızım ellerimden tuttu,6 yaşındaki oğlum su getirmeye gitti.Su bir geldi,aceleden süt içtiği bardağa koymuş.Getirirken farkedince geri döndü,geliyorum bekle,dedi.Bir süre sonra elinde bardak ve su getirmiş,kocaman yeşil gözleriyle bana bakıyordu.”Senin için yıkadım anne dedi,yanlış süngerle yıkamış,durulamış,su doldurup getirmiş.Midem almasa da gözlerimi kapattım,kendimi tuttum,bir yudum aldım.Çok sevindi,benim midem alt üst olsa da farkettirmedim.Aynı yukarıdaki anne kuş gibi,onun yerinde olsam ben de yapardım.

Tüm annelerin anneler günü kutlu olsun,hayırlı evlatları olsun,hep mutlu,huzurlu olsun,yavrularının bahtları güzel olsun.Anneler acı çekmesin, üzülmesin.

Bu sene de geçen seneki gibi anneler günü hediyen hazır anne,sen ve tüm ölmüş anneler için her sabah olduğu gibi bu sabah ta yine “Fatiha” okudum.Mekanlarınız cennet olsun.

Nestcafe ve Türk kahvesinin her türünü denemiş ve denemeye devam eden bir kahve kolik olarak,cappucinodan ve klasik nestcafeden daha güzel bir kahve arayanlara şiddetle tavsiye ediyorum.Nestcafe gibi her yudumu yoğun,cappucino gibi bol köpüklü kahve içilmeye değer bir tat,denedim ve beğendim,sıra sizde….

1990 larda Selçuk Üniversitesinde okurken,Konya merkezinde terkedilmiş görünümünde bir fuar alanı vardı,her taraf taş,boş dükkanlarla doluydu.AGS adında halk arasında “Aptal Giyim Sanayi” diye bilinen giyim üzerinde ürünler olan bir pazar şekli kuruluydu.Bir de her daim olan gondolu vardı.Okuldan sonra Özlemimle gider binerdik.

Şimdilerdeyse fuarı kaldırmışlar,”Kültür Park “olmuş.Konserler dükkanlar,çocuk parkı,akülü arabalar,kuğulu havuz,ipli tırmanma yeri ve her yeri yeşil alanla kaplı yerler var.Piknik yapanlar,gezenler,çay bahçesinde oturanlar,kuğuları seyredenlerle dolu.Her yer bank ve bankları boş bulmak zor.

Yolunuz düşerse bir çay içersiniz,hatıra resimler çektirirsiniz.

Bu arada AGS hala var,salı günler tramvaya binin son durakta hala 3 TL kaban,1TL ya çanta bulabilirsiniz.Fiyatlar donmuş durumda,dikişten anlıyorsanız iyi bir şeyler de bulmanız mümkün…

Eskiden yabancılara toprak satışı 25 dönümken,şimdi çıkan yasa ile 300 dönüme çıkıyor.Ne var canım bunda diyor sabah spikeri,sabah sabah canım sıkıldı.Ancak vakit bulup yazabiliyorum.

Evet yurt dışında da mülk alabiliyorsunuz ama daire olarak,belli bir seneden sonra oturma izniyle birlikte ama biz topraktan bahsediyoruz.Köylerimizden kıyı kentlerimizden yabancıların elini kolunu sallayarak gelip aldıkları topraktan bahsediyoruz.300 dönüm ne demek bir düşünün,yavaş yavaş köyler kıyılar elden çıkarsa ne olacak sizce….geçen yıllarda bir ecnebi kıyı sahilinde bir toprak almış,etrafını çevirmiş,kendi cumhuriyetini kurmuştu.O toprağa adım atmak yasaktı çünkü haklı olarak özel mülktü.

Türkiye de bir savaş çıkmasına gerek yok,yakın zamanda zaten otomatik olarak el değiştirir.Tüm satılan gıdalar,sebzeler,meyveler,tahıllar,et ve et ürünleri,süt ve süt ürünleri,şeker  ve daha bir çok şeyin hiç biri doğal ve sağlıklı değil,hepsinde mısır şurubu yada lesitin var kanser yapan,kimsenin kimseye güveni kalmadı,eğitim rezalet,adalet rezalet,önce sahte hastalıkla domuz gribi ile abartıp virüsü aldırıyor sonra da onun getirdiği hastalıktan dolayı ilaçlar satışa sunuluyor.

Bir toprak satışı bu kadar değildi o da oldu,tüm kurumlar zaten satıldı.Sınır komşularımızla aramız berbat,bu tabloya bakınca insan korkuyor.Şimdi diyeceksiniz iyi hiç bir şey mi yok.Var tabiki,altın değerindeki dostlar ,kalpler ve insanlar hala altın değerinde…..Yaralı bir güvercin gibi yürekler,birbirlerine sığınmış,çekirdek olmaya çalışıyorlar.Kalpleri dindirmek hayata karşı güç bulmak için birlikteler.Gözyaşları birbirlerinin omzunda dindiriliyor.Açıklar elbirliğiyle gideriliyor.

Daha iyi bir gelecek için umutlarımızı bitirmediğimiz sürece,güzel şeylerin olma ihtimali hep var olacak,kalın sağlıcakla…