Kırmızı Gülleri Artık Kimse Kurutmuyor
Ayşegül Eyisoy
Sene 1991 de doğum günümü bir cafede arkadaşlarımla geçirmiştim.Aralığın o soğuğunda Konya da ,yollar buz olsa da içi kıpır kıpır bir kaç genç güzel bir vakit geçirmiştik.Doğum günümde çam sakızı çoban armağanı hediyeler de gelmişti.Kırmızı güller de vardı ,üzerinde seçenekler bu kadardı yazılı bir kağıt ile masaya bırakılan,yeni tanıştığım değerli bir insandandı….gülleri sakladım diğer hediyelerim gibi;10 sene sonrasında o gülleri getiren ve geçen zaman aralığında görüşmediğim benim için değerli insanla evlendim.
Şu an oturduğum eve taşınırken,ortalığa dökmüşler kırılmış hepsi….
Yine taşınma rüzgarı esti evimde,gidiyorum ve mecburum.Bulunduğum bu eşsiz tatil kasabasında eşim ve çocuklarımla 10 sene direndik,artık zorlanır olduk.Bir jeoloji mühendisi olan ve iyi derecede makine,elektrik,elektronik ve bilgisayar bilen eşim ve işletme mezunu olan ben,başka yerde kök salmaya mecbur kaldık.Allah yardımcımız olsun,başarmak zorundayız ayakta kalmayı,kızım ve oğlum için başarmama gibi bir lüksüm yok…
Artık kimse kırmızı gülleri kurutmuyor,mehtabı seyretmiyor,şiirler duygudan uzak…..
Devam edecek…
