Uzak Ufuklar
Güneş batmak üzere akdeniz sahillerinde
Uzakta uçan martılar ,haber verin sevdiklerime
Karanfil kokan mutfağım,iplerim,kitaplarım
Gemiler geçiyor ağır ağır,tadını çıkarmak istercesine
Balıkçı teknelerinin sesleri duyuluyor uzaklardan
Gözüm ufuklarda,kulağım telefonumda,haber bekliyorum sevdiklerimden
Gül ve hanımeli kokusu var yosun kokusuyla karışmış
Ağaçlar çoktan çiçeklendi,güneş çoktan ısıttı buraları
Selam olsun babam,kardeşlerim,sevdiğim insanlar
Selam olsun sizlere….
Ayşegül Eyisoy
Zamansız açan kardelenler gibiyim
Tut ellerimi yarim bırakma beni
Güneşten korkarım,aydınlığından,sıcağından
Ellerim artık nasırlaştı
Soğuk çarptı yanaklarımı kalmadı al al oluşu
Yitip gitti gamzelerim denizin sığ sularında kayboldu
Tut ellerimi yarim,beni de götür gittiğin yere
Rüzgarlardan korkan bedenim,bıraksın özgürce kendini
Güneş kavursun isterse korkmam yanımda sen varsan
Kırılan umutlarım,gururum,kalbim artık bir köşede
Hiç bir anlamı kalmadı hayata direnişimin
Tut ellerimi yarim,bırakma beni
Ayşegül Eyisoy-27 Ekim 2010
Ayşegül Eyisoy
Cennetim senin maviliklerinde gizli
Çılgın esen lodosunda,kuru toprağında gizli
Pırıl pırıl gökyüzü bir burda var
Bol bereketli topraklar bir burda var
Cennetim vatanım benim,davam vatanım uğruna
Kanım kırmızı akar,son damlasına kadar vatanım için
Kalbim vatan için çarpar,son nefesime kadar ben de neferim
Kopacaksa kopsun,kırılacaksa kırılsın bir şeyler
Bu vatan üstünde doğmuş olan herkes kenetlensin,güçlensin,yıkılmasın,kopmasın
Cennetimiz bizim burası,başka vatan yok
23 Ekim 2010/Ayşegül Eyisoy
