Dikkat
Ayşegül Eyisoy
Sene 1991.Konya Selçuk Üniversitesinin Kampüs otobüslerinde okula gitmek için yola çıktım.Otobüs hınca hınç doluydu,aralarda iğne atsan yere düşmeyecek cinsten bir kalabalık vardı,Kış günüydü,Konya’da oturanlar bilir kışını,soğukta dışarda beklemek bir kabus olurdu,buz tutardı yüzlerimiz.
O gün en arka sırada zar zor bir yer bulmuştum arkadaşlarımla,liseden kalma bir alışkanlıkla sınav için son bir kontrol yapıyordum ki hemen kapı yanında bekleyen gence gözüm takıldı.
Yazlık ince,açık renk bir ceket vardı üstünde,yazlık bir ayakkabı,elinde bir kaç kitap vardı sıkıca tuttuğu,yanaklar kırmızı kırmızı olmuştu soğuktan….
Bir gün önce zafer meydanında beğendiğim ayakkabılar geldi gözümün önüne,çok utandım.Okulu kazanınca alınan Konya soğuna dayanıklı kabanım,ayakkabım vardı oysa…
Daha sonraları elimde o ayakkabılar için param oldu ama almadım.
Her çarşamba canım babam görevli olarak Konya’ya geldikçe bana da uğrardı.Beklerdim çarşamba günlerinin gelmesini,evden haberler getirirdi,canım annemin yaptığı keklerden,böreklerden getirirdi.Ben bir kısmını evde bırakır bir kısmını da okula götürürdüm.Ailesinden uzak arkadaşlarımla beraber yanında çay ile anne eli değmiş bir şeyler yerdik.
Sanırım özlemişim o günleri,şartlar o günden daha da zorlaştı,ülke genelinde kriz her geçen an daha da ağırlaşıyor. Alışveriş yaparken dikkatli olalım,ihtiyaçlarımızı almaya özen gösterelim,gelecekte daha da zor günler hepimizi bekliyor,selamlar,sevgiler
17 Aralık doğumluyum,iki çocuk annesiyim,güzel olan şeyleri ve paylaşmayı seviyorum, zamanla insanın öncelikleri, düşüncesi,istekleri nasıl da değişiyor,bir gün kendine geldiğinde bakıyor ki o anne babasının yerini almış...zamanı yakalamak lazım,yaşam sabun köpüğü gibi ellerimizin arasından kayıp gitmeden... Yolu sevgiden geçen hünerli ellerle bir gün buluşmak dileğiyle..
Merhabalar,
ne güzel bir yazi yazmisiniz. Hayran kaldim duyarli düsünce ve yaziniza. Malesef bizler cok fazla tüketici olduk. inanirmisiniz burda benim tanidigim almanlar sökülen ve yirtilan pantalon ve kazaklarini, defalarca onarim icin terziye veriyorlar. Bu söyledigim kiziler siradan insanlar degil, bir is yeri sefi veya iyi para kazanan güzel gelirli insanlardan bahsediyorum. Ama bizler modasi gecti diye yep yeni kiyafet ve ayakabilarimizi kolayca atabiliyoruz. iste bu doyumsuzluktan insanimizin gözü hep ac ve baskasinin kazancina gözü dikiliyor, malesef…. Sevgilerimle….